قطره قطره اگر چه آب شدیم

ابر بودیم وآفتاب شدیم

ساخت مارا همو که میژنداشت

به یکی جرعه اشک خراب شدیم

                رنگ سال گذشته را دارد

همه لحظه های امسالم         

  ۳۶۵حسرت را همچنان میکشم بدنبالم

                      یک نفر از غبار می آید

مژده تازه تو تکراریست

             یک نفر از غبار آمدوزد

      زخم های همیشه بر بالم

                                          باز درجمع تازه اضداد حال وروزی

                 نگفتنی دارم        

  هم نمیدانم از چه میخندم

                 هم نمیدانم از چه مینالم

                             راستی در هوای شرجی هم

           دیدن دوستان تماشایی است

                           به غریبی قسم .....

                                        نمیدانم چه بگویم جز اینکه.......

               خوشحالم

         دوستانی عمیق آمده اند

..                        چهره هایی  که غرقشان شده ام

                           میوه های رسیده ای که هنوز

          من به باغ کمالشان

کالم              

                        آیینه ام را بردهان تک تک یاران گرفتم

                                      تا باورم شد درمیان مردگانم همدمی نیست

                                        همواره چون من نه..........

فقط یک لحظه چون من

خوب من  بیندیش

                لبریزی از گفتن ولی در هیچ سویت همدمی نیست

شاید به زخم من که میپوشم زچشم شهر آن را

  در دست های بینهایت مهربانت

                       مرهمی نیست

شاید ویا شاید اگرچه اینک به گوش انتظارم

جز صدای مبهمی نیست

اللهی دورت بگردم      خدای خوبم  

       یه سلام به شما که .....عاشقید ومیخواهید محبوب تر بشید!!!!! 

       یه چیزی از یکی یاد گرفتم خودمم یه چاشنی بهش زدم ببینم به

دلتون میشینه یا نه؟

    یکی از دوستانمون یه روز یه نصیحت کرد که نمازشب رو فراموش

نکنم چون......اما من بااین حرف بیاد این افتادم که این روزها که ماه

رمضونه بیشتر حس خدایی داریم چون اون لعنتی که تو بند تشریف داره

وما بنده های خدا هم یکم آزادیم اما میرسند روزهایی که دل آدم

میگیره وبه مشکلات زیادی برخورد میکنه....حرفهایی میشنوه که اصلا

رضایت نمیده به خودش بچسبونه.....مردم یه فکرهایی درموردش میکنند

که دوست نداره  اینجوری فکر کنند .....به مشکلاتی برخورد میکنه که

نمیتونه به هیشکی بگه حتی عزیزترینی که خیلی عاشقشه.مثل

مادرش....وفقط جز یه دل ابری ....با یه خواهش وتمنا از دل  برا حل

مشکلات چیزی در بساط نداره میدونی اونوقت چی بکار آدما میاد؟؟؟؟؟

اونوقته که میفهمی وقتی همه چشما خوابند یه وهمه تو رویا بسر

میبرند یکی اون بالا بالاها داره صدات میزنه ومیگه پاشو بیا پیش خودم و

دردت رو به من بگو ...آره من همونی ام که نه دردت رو دوچندان

میکنم....نه واهمه ای داری که حرفت رو به کسی بگم وآبروت رو ببرم

نه به قول خودمون هیچوقت وقتی خواهان صحبت با من شدی ایگنورت

میکنم.....نه ساعت خاصی داره ونه روز خاصی!!!!اونوقته که میفهمی

یه نماز شب تو ساعت ۲شب چقدر حالت رو عوض میکنه!!!!امتحانش

مجانیه....اگه بعدش هم با یه حال بهتری مناجات حضرت امیرالمومنین

علیه السلام رو بخونی دیگه  به.... به. .....به......

نام : حسن

لقب : مجتبی

کنیه : ابو محمد

نام پدر : علی

نام مادر : فاطمه

تاریخ ولادت : نیمه ماه مبارک رمضان سال 3 هجری

محل ولادت : مدینه طیبه

مدت امامت : 10 سال

مدت عمر : 47-48 سال

علت شهادت : تحریک معاویه وزهر جعده

نام قاتل : جعده دختر اشعث

محل دفن : بقیع

پيشواى دوم جهان تشيع كه نخستين ميوه پيوند فرخنده على (ع) با دختر گرامى پيامبر اسلام (ص) بود،

در نيمه ماه رمضان سال سوم هجرت در شهر مدينه ديده به جهان گشود.(1)

حسن بن على (ع)از دوران جد بزرگوارش چند سال بيشتر درك نكرد زيرا او تقريبا هفت سال بيش

نداشت كه پيامبر اسلام بدرود زندگى گفت.

پس از درگذشت پيامبر (ص) تقريبا سى سال در كنار پدرش امير مومنان (ع) قرار داشت و پس از

شهادت على (ع)  شش ماه بر مسلمین خلافت کرد . آن امام والامقام  در

طول عمر مبارک خود  دو بار تمام ثروت و دارایى خویش را در

راه خدا بخشید و سه بار تمام اموال خود را وقف کرد. به گفته

مورخان ،  امام حسن مجتبى(ع )، فردى شجاع، دلیر و مبارز بود

و در غالب جنگ هایى که امام علی( ع) حضور داشتند آن

حضرت نیز حضور داشت. امام حسن(ع ) مسئولیت امامت و

رهبرى شیعیان  را درفضایی نا بسامان  و آشفته به عهده گرفتند.

در این زمان امام (ع) به ناچار در برابر مکر معاویه قرار گرفت

و ناچار شد صلح کند . بی شک ارزش صلح امام حسن( ع )،  با

توجه به شرایط زمانی ومکانی خاص خود رخ داد  ، کمتر از

جنگ و شهادت امام حسین (ع) نبود . خیانت طرفداران ایشان ،

تهدید و تطمیع های  معاویه  و نهایتا تشکیل مثلث  زر و زور و

تزویر باعث بروز وقایعی شدند که امام (ع ) را مجبور به امضای

صلحنامه با معاویه کردند . در این شرایط  امام مجتبى(ع ) منطقا

و قاعدتا نمی توانست وارد مبارزه با معاویه گردد تا اینکه ایشان 

ناچار به پذیرش صلحِ تحمیلى شد. بر اساس  این صلحنامه ،

حکومت  به این شرط که به کتاب خدا و سنت رسول  او و سیره

خلفاى صالح، عمل کند به معاویه سپرده می شود. در ضمن ،  پس

از معاویه  خلافت به عهده امام حسن(ع) واگذار می گردید.

همچنین معاویه بر اساس این صلحنامه ملزم شد که دشنام دهی به

امیرالمؤمنین على(ع ) و بد گفتن از ایشان  بر منابر را ممنوع

سازد .در امان بودن  یاران امام على (ع ) عدم تعرض به آنان و

محفوظ ماندن جان و مال و  فرزند و ناموس شان از هر گزندى از

دیگر مفاد این صلحنامه به شمار می رفت  . بی تردید می توان

گفت  صلح امام حسن(ع )، چهره واقعى معاویه را آشکار ساخت

ودستگاه جور او را به مردم شناساند . از این رو معاویه  درصدد

حذف حضور فیزیکی امام  بر آمد و سرانجام، نقشه کشتن امام را

طرّاحى نمود . امام حسن(ع)  در سال پنجاه هجرى، به وسیله

زهرى که همسرش جعده به دستور معاویه به او خوراند، در 48

سالگى به شهادت رسید. مزار شریفش در قبرستان بقیع، در کنار

سه امام معصوم دیگراست.

سخنان برگزیده از امام حسن علیه السلام

با همسایه ات به نیکی همسایگی کن تا مسلمان باشی .

خویشاوندکسی است که دوستی سبب خویشاوندی او است ، اگر چه

نسبش دور باشد .

هرکه به حسن اختیار خدا برای او اعتماد کند آرزو نمی کند که در

حالتی جز آنچه خدا برایش اختیار کرده است ، باشد .

خردمند به کسی که از او نصیحت می خواهد ، خیانت کرده است ،

باشد .

بر شما باد به تفکر ، که تفکر مایه حیات قلب شخص بصیر وکلید

در حکمت است .

بی همت را مردانگی نباشد .

تمام کردن احسان از آغاز کردن آن بهتر است .

هیچ گروهی با هم مشورت نکردند ، مگر آن که به راه پیشرفت

خود رهنمون شدند .

نشانه برادری ، وفاداری در سختی وآسایش است .

هر کس احسان های خود را بر شمرد ، بخشندگی خود را تباه

کرده است .

احسان آن است که تاخیری در پیش ومنتی در پس نداشته باشد .

هرگاه  شنیدی شخصی آبروی مردم را می ریزد ، بکوش تا تو را

نشناسد .

احادیثی در رابطه با امام حسن علیه السلام

حسن از من است ومن از اویم ؛ هر که دوستش بدارد ، خداوند

دوستدار او است . پیامبر اکرم (ص) 

امام حسن (ع) در همه حال خدای سبحان را یاد می کرد .  امام

سجاد (ع)

امام حسن (ع) در عبادت و صدقه دادن سخت کوش بود .  امام

باقر (ع)

امام حسن (ع) در خلقت وسیرت وشرافت شبیه ترین مردم به

رسول خدا بود .  امام صادق (ع)