از اول حال ملاحظه نمای، که پدر او در سایۀ دیواری برکنار جویی، که آب بیرون می آمده، در یکی از باغ های بسطام خواب کرده بود و چون بیدار شد سیبی بر روی آب از باغ بیرون می آمد. چون هوا گرم بود و دهان او از حرارت خشک شده، سیب را بر گرفت و قدری از آن بخورد. به خاطرش گذشت که بی رخصت صاحب باغ مناسب نبود که چیزی از این سیب تناول کردی، به در باغ رو و بعد از رخصت، خاطر را از آن فراغ حاصل کن. چون بدان قیام نمود، کسی که در باغ بود، گفت: من باغبانی بیش نیستم، خداوند باغ در بغداد است.

بدین نیّت عزیمت بغداد نمود و خانۀ آن عزیز را پیدا ساخت و کیفیت حال را به وی گفت. آن شخص چون آثار بزرگی و تقوی بر ناحیۀ او مشاهده کرد، گفت: مرا دختری ست کور و کر و شل و برگشته بختِ ابد و ازل؛ چنان که هیچ کس او را خواستگاری نمی کند، اگر توأمش به زنی قبول می کنی تو را بِحِل می کنم.»

متفکّر گردید و یک روز مهلت طلبید و با خود گفت و شنید کرد که اگر چنین صورتی اختیار کند در عذاب افتی و اگر اختیار نکنی استرضای خاطر او چون شود؟ آخر الامر خاطرش بر آن قرار گرفت که قبول کند و عذاب آخرت نکشد. در نفس الامر خود این دفتر به غایت جمیله و زیبا بود. چون نکاح در میان ایشان واقع شد، آن عزیز را گفت: «در وقتی که مرا بدین امر ترغیب می کردی عیبی چند شمردی و گفتی که این دختر بدان ها مُتَّصف است. هیچ یک واقع تیست. حکمت درگفتن سخنی که مطلقاً وجود نداشته باشد چیست؟» گفت: «غیر واقع نیست. گنگی و کری و کوری و شلی او بدان معنی که آن چه نباید گفت، نمی گوید و آن چه نباید، نمی بیند و هر چه ناشنیدنی نیست، نمی شنود و به جایی که نباید رفت، نمی رود.» پدر بایزید از آن بغایت مسرور گشت و بعد از چند وقت، حضرت سلطان بایزید متکوّن شده از عدم به وجود آمد. تفکر نمای که والد ماجد او چه پرهیزگاری بوده و او از چه نطفه ای حاصل شده. پس بدان که حضرت حق را با او نظرهاست و او را بدین عالم برای کار کلّی آورده و دانۀ نهال معرفت خود را در زمینِ دلِ او پرورده.

دوست داشتن خدا در عمل است و ما هر زمان در حال آزمایش هستیم

حق تعالى به موسى پيامبر خطاب نمود:
مى خواهى من به تو نزديك تر باشم از كلام تو به زبان تو و از ديدن تو به چشم تو واز روح تو به بدن تو و از انديشه تو به دل تو،به حبيب من محمد مصطفى - صلى الله عليه و آله - صلوات بسيار فرست .***

                         راه وصال بستي

 بابهتران نشستي

     رو كن به هركه خواهي

                 گل پشت ورو ندارد!     

روزي شيطان به پيامبرصلي الله عليه وآله ميگه
 من از چها صفت امت تو متنفرم
وقتني به هم مي رسند دست هم را مي گيرن
وقتي اسم تو را مي شنوند درود مي فرستند
 به هم سلام مي كنند

       قطره قطره اگر چه آب شدیم

ابر بودیم وآفتاب شدیم

ساخت مارا همو که میژنداشت

به یکی جرعه اشک خراب شدیم

                رنگ سال گذشته را دارد

همه لحظه های امسالم         

  ۳۶۵حسرت را همچنان میکشم بدنبالم

                      یک نفر از غبار می آید

مژده تازه تو تکراریست

             یک نفر از غبار آمدوزد

      زخم های همیشه بر بالم

                                          باز درجمع تازه اضداد حال وروزی

                 نگفتنی دارم        

  هم نمیدانم از چه میخندم

                 هم نمیدانم از چه مینالم

                             راستی در هوای شرجی هم

           دیدن دوستان تماشایی است

                           به غریبی قسم .....

                                        نمیدانم چه بگویم جز اینکه.......

               خوشحالم

         دوستانی عمیق آمده اند

..                        چهره هایی  که غرقشان شده ام

                           میوه های رسیده ای که هنوز

          من به باغ کمالشان

کالم              

                        آیینه ام را بردهان تک تک یاران گرفتم

                                      تا باورم شد درمیان مردگانم همدمی نیست

                                        همواره چون من نه..........

فقط یک لحظه چون من

خوب من  بیندیش

                لبریزی از گفتن ولی در هیچ سویت همدمی نیست

شاید به زخم من که میپوشم زچشم شهر آن را

  در دست های بینهایت مهربانت

                       مرهمی نیست

شاید ویا شاید اگرچه اینک به گوش انتظارم

جز صدای مبهمی نیست

اللهی دورت بگردم      خدای خوبم  

پروردگارا!

بر محمّد و خاندانش درود فرست، و از دوستت، خليفه ات،

حجّتت بر خلقت، و آن زبانى كه معرف توست و گوياى حكمت تو،

و آن چشم بيناى تو در ميان مخلوقاتت، و گواه بر بندگانت...

بزرگمرد مجاهد كوشا، بنده پناهنده به تو، دفاع كن .

بار الها....!

در پيشگاه تو ايستاده ام،

و دستهايم را بسوى تو بلند كرده ام،

آگاهم كه در بندگى ات كوتاهى نموده و در فرمانبرى ات

سستى كرده ام،

اگر راه حيا را مى پيمودم از خواستن و دعا كردن مى

ترسيدم...

ولى … پروردگارم!

آن گاه كه شنيدم گناهكاران را به درگاهت فرا مى خوانى ،

و آنان را به بخشش نيكو و ثواب وعده مى دهى ،

... براى پيروى ندايت آمدم،

و به مهربانى هاى مهربانترين مهربانان پناه آوردم.

و به وسيله پيامبرت كه او را بر اهل طاعتت برترى داده، و

اجابت و شفاعت را به او بخشيدى ،

و به وسيله برترين زن،

و به فرزندانش، كه پيشوايان و جانشينان اويند،

و به تمامى فرشتگانى كه به وسيله اينان به تو روى

مى كنند، و در شفاعت نزد تو، آنان را كه خاصان درگاه

تواند، وسيله قرار مى دهند، به تو روى مى آورم.
.

.. پس بر ايشان درود فرست،

و مرا از دلهره ملاقاتت درامان دار،

و مرا از خاصّان و دوستانت قرار ده،

پيشاپيش، خواسته و سخنم را آنچه سبب ملاقات و

ديدن تو مى شود قرار دادم

اگر با اين همه، خواسته ام را رد كنى ، اميدهايم به تو

به يأس مبدّل مى گردد،

همچون مالكى كه از بنده خود گناهانى ديده و او را از

درگاهش رانده،

و آقايى كه از بنده اش عيوبى ديده و از جوابش سر باز

مى زند.

واى بر من اگر رحمت گسترده ات مرا فرانگيرد،

اگر مرا از درگاهت برانى ، پس به درگاه چه كسى روى

كنم؟

اما... اگر براى دعايم درهاى قبول را گشوده، و مرا از

رساندن به آرزوهايم شادمان گردانى ، چونان مالكى

هستى كه لطف و بخششى را آغاز كرده، و دوست دارد آ

ن را به انجام رساند، و مولايى را مانى كه لغزش بنده

اش را ناديده انگاشته و به او رحم كرده است.

در اين حالت نمى دانم كدام نعمتت را شكرگزارم؟

... آيا آن هنگام كه به فضل و بخششت از من خشنود

شده، و گذشته هايم را بر من مى بخشايى ؟

... يا آن گاه كه با آغاز كردن كرم و احسان بر عفو و

بخششت مى افزايى ؟                                          

خدایا مرا آن ده که آن به

                     به تو پناه میبرم از اینکه از جاهلان قرار

دهی بار الها مرا آنگونه قرار ده که زهرای تو میپسندد نه

آن کسی که به زهرای تو لعن میفرستد.

باسلام به دوستایی که میان توی این وبلاگ ومطمئنا

میدونم اونایی که با من مخالفند بیشتر پیگیری میکنند

میگم که گوششون شنوا تر بشه ..........به نظر شما

معصومینی که همه جان ومال وعشق وزندگیشون رو فدای من وشما

کردند امیر المومنینی که به خاطر اسلام وخدایی که میخواست به من

وتو برسوندش یا امام حسین که برای اصلاح امت جدش خودش رو به آب

واتش زد که اسلام درست رو به دست من وتو برسونه  تا برنامه

سعادتمندی رو از اون بگیریم /حضرت زهرایی که بین در سوخته قرار

گرفت و سینه  مبارکش با میخ عجین شد تا من وتو

فردای قیامت یه

چیز پیش خدا  برای شفاعت داشته باشیم وهمه

معصومین دیگه چه

زندانها که نکشیدند وچه زهر ها که نخوردندبه خاطر

رساندن این دین به

دست منو تو آیا واقعا اگه عقلتونو به کار بندازید  لیاقت

این حرفای رو که

شما توی کامنت ها مینویسید داره ؟؟؟؟برای فردای روز

قیامتتون چه 

کار میخواهید کنید ؟؟؟ 

ایا این حرفها به یک دختر سه ساله میچسبه که فقط از

زندگی طعم بی

پدری کشید و سیلی و دامن سوخته وگوش پاره؟؟؟

ایها الناس تا کی غفلت؟؟

ایها الناس بااین حرفها چیزی از خدا وائمه

وخاندان پیامبر کم نمیشه وفقط به بار گناه

آخرت شما افزوده میشه.......شما رو به

خدا این فکر تون رو به جای هوس و شهوت

و.....به چیز دیگه معطوف کنید تا لا اقل دل

یه بچه به ظاهر شیعه رو تو این دل شب

نلرزونید با حرفاتون.......

با که گویم غم دل جز تو که غمخوار منی           همه عالم اگرم پشت کند یار منی

دل نبندم به کسی روی نیارم به دری                 تا تو رویای منی تا تو مدد کار منی

راهی کوی تو ام قافله سالاری نیست                غم نباشد که تو خود قافله سالاری منی

به چمن روی نیارم نروم در گلزار                   تو چمن زار من استی وتو گلزار منی

دردمندم نه طبیبی نه پرستاری هست                دلخوشم چون تو طبیب وتو پرستار منی

عاشقم سوخته ام هیچ مدد کاری نیست              تو مددکار من عاشق ودلدار منی

باز گویم غم دل را که تو دلدار منی                در غم وشادی و اندوه والم یار منی

جز گل روی تو ام در دو جهان یاری نیست          چهره بگشای زرویم که تو غمخوار منی

چشم بیمار تو ای میزده  بیمارم کرد                    پای بگذار به چشمم که پرستار منی محرمی نیست که مرهم بنهد بر دل من                جز تو ای دوست که خود محرم اسرار    منی

برگشای موی خم اندر خم ودست افشان باش           به خدا یار منی یارمنی یار منی  

              پروردگارم ..................

از هجر تو باید کمر کوه شود خم ......حتی کوه هم لیاقت این رو داره که برای تو خم بشه اما  اما من چی؟؟؟؟؟

شرمنده ام که اسم منو گذاشتی  خلیفه خودت !!!!!!!!!!!!!!نمیدونم چیکار کنم که این داغ دلم سرد بشه.....توی رویا هام همش تو بودی و......حتی نخواستی که رویاهام هم رنگ تو رو داشته باشه ...وای برمن

من رو که خوب میشناسی  اره همون بدبخت دور افتاده از تو ام وامام رضا که حتی لیاقت نداشتم که رخت نوکریش رو بپوشم اره منو میشناسی منم انکه بی وفایی زده شعله ها به جانم اره والله عطا کردی خطا کردم...

دیگه بیشتر از این نمیخام زجرم بدی...تو رو به زهرا منو امشب ببر ...نمیتونم دیگه بمونم .....

به کجاروم ز دردت          چه دوا کنم چه چاره        که هزار باره خون شد       جگرذهزارپاره

منمو زغصه دردی که اگر به کوه گویم به خدا که نرم گردد دل سخت  سنگ  خاره  

 ارزو داشتم یه روز متفاوت بیام تو حرم امام رضا وبگم اقا دستت درد نکنه  به خاطر....اما این روزا چندتا خواب و چند تا زخم زبون خبلی زجرم میده والله منو راحت کن .............

 هیچ کس عقده دل منونمیدونه              هیچ کس جز تو هم نمیتونه اونو وا کنه

    پروردگارم یا بازش کن یا پرونده ام رو ببند و..................دیگه چی بگم ............

                                اونی که میخوات عاشق تو باشه وهمچنان مدیون امام رضا

                                                                          زهرا..............

ای کاش به قدر یک گنجشک تسبیح تو را درک میکردم شاید به قدر یک گنجشک مقرب در گاه تو بودم  کاش تو مرا برای خود هدایت کنی  تا طعم بندگی را بچشم  زیرا که همه عشق وعشق وعشق تویی پروردگارم اولین قدم بامن و من میگویم اعوذ باالله من نفسی و بقیه باتو ای پروردگارم.....

•  بانام تو دلتنگی ام را مینویسم ای برترین غم خوار من ای بهترین یار من ......................
• تنها به تو فکر میکنم که با این همه زیبایی و....هنوز درخانه تورا نزده ام تا فقط برای توباشم .ای زیباترین من ای پروردگارم انروز که دست تقدیروسرنوشت مرا به عنوان خلیفه تو برگزیدومرا راهی صحنه پیکار کرد وتومرا به نظاره نشستی ومن با صلاح خودخواهی به جنگ با تو برخاستم وتو را فدای لذت های خود کردم وبه یاری شیطان نشستم تا انتقام خود رااز تو اینگونه بگیرد اری من از جاده بندگی تو خارج شدم لیک توهنوز اللهیت خودرا وبنده نوازی خود را به یاد داری وهرگز از ان دست نخواهی شست ..امشب بادلی شکسته ونالان به سراغت امده ام که مرا از ان خود کنی ودلم را خانه خود که بهترین میهمانان تویی.... مراهمه جادستگیر وتنها هم وغم من توباش که توخود اینگونه درد هارامرحمی...میگوینددر جاده وصال تو رفتنکمی سخت است لیک لذتی دیگر دارد میخواهم به وصل توبرسم محبوبم اما راه را نمی دانم ...به من بیاموز انچه برای طی این طریق باید بدانم ومرابپذیر ای برترین مهربانان......